no words necessary...
♥
donderdag 13 november 2014
dinsdag 11 november 2014
kleintjes
het is weer net of ik een baby heb... moet weer typen met 1 hand omdat er een kleintje op mijn schoot ligt te knorren... {de babies knorden nooit, trouwens...}
het is wel vreemd om nu weer zo in demand te zijn. ik ben weer nodig, na jaren langzaam aan steeds minder belangrijk te worden voor de kids}, omdat er gevoerd moet worden {4x per dag}, de dames willen af en toe een knuffel, of gewoon even heel hard tegen me piepen {kan t nog geen miauwen noemen... eentje is zelfs te schor om te piepen dus die kraakt af en toe wat mijn richting uit...} en zodra mijn schoot {of die van n andere huisgenoot} beschikbaar is wanneer het slaaptijd is, wordt die in beslag genomen.
het is ook erg gezellig, zo twee van die lieve kleine beestjes in huis. ook al loopt er af en toe eentje een plant omver, of worden er kleren van het droogrek getrokken, of moet ik voor de 13e keer een van de tafel plukken...
kennelijk miste ik stiekum de levendigheid die bij een huis vol kleintjes hoort toch veel meer dan ik dacht...
het is wel vreemd om nu weer zo in demand te zijn. ik ben weer nodig, na jaren langzaam aan steeds minder belangrijk te worden voor de kids}, omdat er gevoerd moet worden {4x per dag}, de dames willen af en toe een knuffel, of gewoon even heel hard tegen me piepen {kan t nog geen miauwen noemen... eentje is zelfs te schor om te piepen dus die kraakt af en toe wat mijn richting uit...} en zodra mijn schoot {of die van n andere huisgenoot} beschikbaar is wanneer het slaaptijd is, wordt die in beslag genomen.
het is ook erg gezellig, zo twee van die lieve kleine beestjes in huis. ook al loopt er af en toe eentje een plant omver, of worden er kleren van het droogrek getrokken, of moet ik voor de 13e keer een van de tafel plukken...
kennelijk miste ik stiekum de levendigheid die bij een huis vol kleintjes hoort toch veel meer dan ik dacht...
donderdag 6 november 2014
de poesjes zijn er!!!
sssst...ze slapen...
en ze zijn heel erg schattig...
als ze slapen...
als ze niet slapen zijn het twee gestoorde, over-energieke, mafketels die in alles wel wat leuks zien om mee te spelen... Molly en Saar... identiek {bijna}, mooi, zwart... zo gek als een deur, die twee...
maar nu dus even niet...
nu slapen ze...
sssst...
zondag 2 november 2014
donderdag 30 oktober 2014
thanx
op sommige dagen lukt het even niet
dan heb ik er geen zin in
dan is het enige
wat de pijn verzacht,
het verdriet vermindert,
de twijfel weghaalt,
de onzekerheid verdooft,
de angst de kop indrukt,
deze man...
laat mij maar even,
het gaat wel weer over...
♥
thanx Ed,
for being so awesome...
woensdag 29 oktober 2014
veiligheid
om nog op die van gisteren terug te komen: zonder je veilig te voelen, kan je alles uit de kast trekken, maar dan nog zul je weinig vertrouwen voelen... en dan ga je van alles doen om dat gemis aan veiligheid op te vullen. meestal met chocola. of sprookjes. of 7 katten. of nogal veel wijn of bier drinken. of heel veel tv kijken. of jezelf afsluiten van de buitenwereld. of niets weggooien... alles wat er maar voor zorgt dat je dat onveilige gevoel niet hoeft te voelen...
mocht vandaag merken hoeveel verschil het geeft als je je Innerlijke Gevoel van Veiligheid {terug} hebt gevonden. kilo's. heerlijk!
zo ongeveer iedereen {tenzij je in een heel fijn nest bent geboren waar als kleintje aan al je noden voldaan werd en je ouders ook nog eens geen onverwerkte trauma's hadden plus een heerlijk netwerk om zich heen van relaxte types} heeft last van allerlei dingen, en een Onveilige Basis is zo ongeveer de meest onhandige. vanuit die basis gebeurt het namelijk allemaal... als je Basis niet goed is, stort je huis in... en hoe kom je aan een goede basis? juist ja: als baby {ongeboren zelfs al}.
enniwee - omdat we onze babytijd niet meer over kunnen doen, zijn daar dingen als Hypnose, en Meditatie {al dan niet geleid}, om een en ander recht te zetten, om vastgeroeste overtuigingen over je leven een andere wending te geven, en uit die OverlevingsModus te komen die maakt dat je teveel troep eet of drinkt of je begraaft in dingen die niet zo heel gezond/handig/prettig zijn. die je tegenhoudt om het leven te leven wat je graag zou willen leven. dingen te doen die je zou willen doen. maar door die onveiligheid wordt je angst steeds aangewakkerd, en daardoor blijf je dingen doen waar je ongelukkig van wordt, en dan moet er weer chocola uit de kast, of wijn op tafel, of een kat erbij...
gisteren mocht ik mijn kleine angstige, lieve, eenzame Daantje in mijn armen sluiten, het een gevoel van geborgenheid geven wat ik zo mis vanuit mezelf, wat ik al god weet hoe lang zoek {in Engeland, in Muziek, in chocola en pecanbroodjes, in Mr G, in de Efteling, in veel te veel prulletjes in huis, in films en op tv...} en hopelijk is het helen van dat gemis, van die diepe onveiligheid, nu ingezet, en kan ik een heleboel van mijn surrogaat-veiligheid loslaten. voorgoed. mijn leven gaan leven, op mijn manier, vol vertrouwen en liefde en mogelijkheden...
zou tijd worden...
om met Bilbo Baggins te spreken: I'm going on an adventure!!!
mocht vandaag merken hoeveel verschil het geeft als je je Innerlijke Gevoel van Veiligheid {terug} hebt gevonden. kilo's. heerlijk!
zo ongeveer iedereen {tenzij je in een heel fijn nest bent geboren waar als kleintje aan al je noden voldaan werd en je ouders ook nog eens geen onverwerkte trauma's hadden plus een heerlijk netwerk om zich heen van relaxte types} heeft last van allerlei dingen, en een Onveilige Basis is zo ongeveer de meest onhandige. vanuit die basis gebeurt het namelijk allemaal... als je Basis niet goed is, stort je huis in... en hoe kom je aan een goede basis? juist ja: als baby {ongeboren zelfs al}.
enniwee - omdat we onze babytijd niet meer over kunnen doen, zijn daar dingen als Hypnose, en Meditatie {al dan niet geleid}, om een en ander recht te zetten, om vastgeroeste overtuigingen over je leven een andere wending te geven, en uit die OverlevingsModus te komen die maakt dat je teveel troep eet of drinkt of je begraaft in dingen die niet zo heel gezond/handig/prettig zijn. die je tegenhoudt om het leven te leven wat je graag zou willen leven. dingen te doen die je zou willen doen. maar door die onveiligheid wordt je angst steeds aangewakkerd, en daardoor blijf je dingen doen waar je ongelukkig van wordt, en dan moet er weer chocola uit de kast, of wijn op tafel, of een kat erbij...
gisteren mocht ik mijn kleine angstige, lieve, eenzame Daantje in mijn armen sluiten, het een gevoel van geborgenheid geven wat ik zo mis vanuit mezelf, wat ik al god weet hoe lang zoek {in Engeland, in Muziek, in chocola en pecanbroodjes, in Mr G, in de Efteling, in veel te veel prulletjes in huis, in films en op tv...} en hopelijk is het helen van dat gemis, van die diepe onveiligheid, nu ingezet, en kan ik een heleboel van mijn surrogaat-veiligheid loslaten. voorgoed. mijn leven gaan leven, op mijn manier, vol vertrouwen en liefde en mogelijkheden...
zou tijd worden...
om met Bilbo Baggins te spreken: I'm going on an adventure!!!
maandag 27 oktober 2014
in sprookjes geloven
zo makkelijk gezegd - je moet er gewoon op vertrouwen {dat t goed komt; dat er iets moois uit zal komen; dat je geluk in een klein hoekje zit} - maar zo lastig om zonder meer te voelen, te weten... want wat als je nou hebt geleerd dat het niet goed komt? wat als je met de paplepel is ingegeven dat het slecht met je zal aflopen als je niet flink in de rats zit, als je als een blije gup door het leven fladdert, vertrouwend op hulp van Boven, of Binnenuit...?
waar komt dat vandaan, dat gevoel van Niet Durven Vertrouwen - op de Goedheid van de Mens, van Het Leven? en waarom moet het worden doorgegeven? als je maar vaak genoeg je neus stoot, hoor ik vaak, dan piep je wel anders... Niemand Is Te Vertrouwen... en er anders over denken is Naïef, en Dom, en Gevaarlijk...
maar is dat ook zo?
als ik naar mijn kinderen kijk, zie ik een tweedeling. de ene helft heeft minder vertrouwen in Het Leven, en de andere helft duidelijk meer... de ene helft heeft meer knakken gehad, heeft minder kunnen genieten van een zorgeloze jeugd {hoewel dit natuurlijk binnen de context van ons gezin staat en ik het niet heb over in Grote Armoede levende straatkinders...}, omdat ik minder goed in mijn vel zat {depressie, onzekerheid over moeder zijn, ongelukkig over verhuizing naar hier, e.d.} dan hun siblings. die twee gaat het prima voor de wind... vrienden bij de vleet, leuke dingen die op hun pad komen, kansen die zich voordoen - alles gaat ze behoorlijk makkelijk af... alsof ze er magneetjes voor zijn...
voor het gemak deel ik ze in Zij Die Van Sprookjes Houden, en Zij Die Er Nix Mee Hebben...
een van de dingen waar ik bij iemand die ik ken {die echt helemáál niets heeft met Sprookjes} vaak last van heb, is een negatieve instelling over mensen die in een {kans-}rijk nest waren geboren. hij stemt al zijn hele leven links, en krijgt uitslag van alles wat ook maar een beetje lijkt op een Rechtse Bal, en dan vooral omdat ze naar het gymnasium zijn geweest en dus Kansen hebben Gekregen die hij nooit heeft gehad... nou ja, hij had wel een kans, maar zijn ouders vonden het onzin om m naar het gymnasium te sturen, dus moest hij naar een Mavo waar hij vijf jaar diep ongelukkig was en zijn antipathie was geboren voor Zij Die Van Huis Uit Alle Kansen Van De Wereld In De Schoot Werden Geworpen... zij hadden het makkelijk, zij hoefden niet net als hij een klotebaantje te hebben, en geen snars verdienen en in een stom huurhuis te wonen tussen allerlei losers... en ik heb makkelijk praten met mijn geëmmer over Het Universum en Engelen en zo want mijn ouders hebben me niet in de steek gelaten, zoals die van hem...
zijn leven, zijn lessen...
jammer alleen dat zijn wantrouwen zoveel dieper zit dan een vertrouwen in Liefde, in Kansen, in Mogelijkheden...
in de Sprookjes die het leven een beetje mooier maken...
{ons bezoekje aan het Grote Sprookjespark leverde dit jaar deze mooie foto's op}
Abonneren op:
Posts (Atom)